Saga 3; Kona fædd 1979

Mín saga um legslímuflakk
Ég greindist með legslímuflakk í ágúst 2004, þá 25 ára. ég hef alla tíð verið með blæðingarvandamál, mikla verki og þegar ég var 14 og 16 ára fór ég í aðgerðir til að láta sprengja blöðrur .

Í apríl 2004 fæ ég mjög slæma verki sem ég losna ekki við, talið var að um botnlangakast væri að ræða og var ég send í kviðarholsspeglun, í ljós kom bólgin eggjaleiðari og sýking, ég lá inni í 3 daga á sýklalyfjum í æð en var þá send heim með sýklalyf í töflum, ég lagaðist lítið og fór fljótt versnandi aftur, 2 dögum síðar var ég því lögð aftur inn enda aftur komin með hita, ég lá þá inni í 4 daga á sýklalyfjum. Ég lagaðist aldrei af verkjunum, sem voru ýmist hægra eða vinstra megin eða yfir allt legsvæðið. Ég leitaði til míns kvennsjúkdómalæknis og var mjög reglulega hjá honum allt sumarið, ég var svo slæm í júlí að ég leitaði á bráðadeild LSH en töldu þeir sig ekkert geta gert og að ég yrði bara að leita til míns læknis, þeir tóku þó blóðprufur og í ljós kom streptokokkar B í leginu.

Í ágúst 2004 fer ég í aðgerð hjá mínum kvennsjúkdómalækni og í ljós koma miklar legslímsskellur sem hann brenndi, eftir þá aðgerð lagaðist ég aðeins en í skamman tíma og í desember sama ár sker hann mig aftur og finnur þá enn fleiri skellur sem hann brennir burt. Ég var á milli aðgerða búin að prófa flestar þær meðferðir sem til eru við þessu en án árangurs. Í febrúar 2005 ákvað ég að hætta á öllum hormonum, var þá á Zoladex. Og láta náttúruna taka við, ég leitaði á sama tíma til Matthildar Pálsdóttir homópata og tók í kjölfarið mataræðið algjörlega í gegn. Það hjálpaði mér mikið og mér leið betur, í mai varð ég svo ólétt af dóttir minni og mér leið rosalega vel meðan ég gekk með hana og var með hana á brjósti, og var ég þar með viss um að ég væri laus við þennan sjúkdóm! En sú gleði dugði skammt því að þegar ég hóf 3 blæðingarnar eftir barneignina (átti stelpuna í febrúar 2006 og byrjaði að hafa blæðingar í ágúst sama ár) eða í byrjun október, fékk ég verki sem ég losnaði ekki við, vonbrigðin voru mikil L

Minn læknir var ráðþrota og vildi að ég leitaði til annars læknis sem var mjög fær í þessum sjúkdómi, sá læknir reyndist í fríi, og um miðjan október var ég lögð inn vegna verkja, um leið og læknirinn sem minn læknir hafði bent á kom úr frí gerði hann aðgerð á mér eða í lok október og hreinsaði hann mikið blóð sem safnast hafði fyrir milli legs og ristils. Einnig í aðgerðinni fékk ég 3jamánaða Zoladex sprautu. Ég var lengi að jafna mig eftir aðgerðina en svo loks e 5 vikur var ég orðin vinnufær og átti ágætan tíma, fékk þó öðru hvoru verki í 2-3 daga. Þegar um 10-11 vikur voru liðnar frá aðgerð og sprautu fóru verkirnir að láta kræla á sér aftur og urðu smátt og smátt sterkari og stóðu lengur yfir. Ég leitaði til læknisins sem gerði aðgerðina og taldi hún að þetta stafaði ekki vegna legslímuflakksins og í raun taldi hún þar sem að sýni hefði komið neikvætt út um að þetta væri legslímuflakk að ég væri í raun ekki með legslímuflakk heldur væri eitthvað annað að valda þessum verkjum og vildi að ég færi í ristilspelglun og talaði við Gigtarlækni, byggði hún þessa skoðun sína á því að neikvætt hefði komið úr sýni og að ég lagaðist ekki eins og skyldi af Zoladex. Og að það gæti ekki verið að sprautan væri að hætta að virka þrátt fyrir að 3 mánuðir væru að líða frá því að ég fékk sprautuna.

Ég fór heim og átti að bíða eftir að ristilsérfræðingur mundi hafa samband en læknirinn vonaðist til að ég kæmist í ristilspeglun í vikunni á eftir, Ekkert heyrðist frá ristilsérfræðingi og á miðvikudegi gafst ég upp bæði andlega og líkamlega og var lögð inn, Ég fór bæði í ristilspeglun og blöðruspeglum og var bæði algjörlega eðlilegt, sérfræðingar mínir á LSH töldu að komnar væru vefmyndanir og samgróningar og töldu þeir gera íllt verr með að opna mig aftur! Þeir ákváðu að næsta skref væri að koma mér á Reykjalund í endurhæfingu. Ég var svo send heim eftir vikudvöl á LSH, ég var ekki sátt við að vera svona kvalin án frekari skýringa og leitaði því aftur til míns gamla læknis sem greindi mig á sínum tíma og spurði hvort virkilega gæti verið að hann hefði greint mig rangt, hann kvaðst svo ekki vera og það hefði í bæði skiptin ekki farið á milli mála hvað væri í gangi enda ég það slæm! Hann teldi sig hafa þónokkra reynslu í greiningu á þessum sjúkdómi enda búin að skera upp konur í 20 ár, hann sagði jafnframt að ástæða fyrir að hann hefði ekki tekið sýni til að sanna legslímuflakk væri að stundum sýna þau röng svör fyrir því sem augljóst er!

Hann sá ekki annað í stöðunni en að skera mig upp enn einu sinni til að sjá hvað væri í gangi enda ég með öllu óvinnufær og ekki fær til nokkura hluta vegna verkja , auk þess fór að blæða 14 vikum eftir að ég fékk 3mánaða skammtinn af Zoladex og blæddi á 2 vikna fresti , viku í senn! Ég fór því í enn eina kviðarholsspeglunina í apríl 2007 og fann hann töluvert af legslímsskellum sem hann brenndi, auk þess var tekin hægri eggjastokkurinn. Hann tók sýni, og kom það neikvætt út og sagði hann ástæðuna vera sú að mikil örvefmyndun væri í kringum skelluna og því gæti sýnið ekki greint legslímuflakkið!

Í aðgerðinni notaði hann nýtt tæki sem gefur frá sér blátt ljós og greinir allt mikið betur.

Viku eftir aðgerð fór ég svo á Reykjalund og hef verið þar í rúmar 7 vikur, sú dvöl hefur hjálpað mér ótrúlega mikið og fyrst og fremst hef ég lært hvernig ég get tekist betur á við verkina án þess að nota verkjalyf, einnig hvað slökun getur hjálpað ótrúlega mikið og ekki síst að byggja mig upp andlega, því án efa hefur þessi sjúkdómur mikil áhrif á mann andlega.

Í dag er ég ekki góð , það virka ílla lyfjameðferðir á mig og aðgerðirnar duga skammt, einnig kom stærðarinnar blaðra á vinstri eggjastokkin skömmu eftir aðgerð. við ákváðum að prófa hormónalykkjuna sem síðasta hálmstráið og hefur hún ekki farið að virka eins og ég hafði svo innilega vonað. Ég fæ slæm verkjaköst og er með mikla túrverki, legið er alltaf að reyna að kalla fram blæðingar sem veldur því að allt í einu koma miklar blæðingar en bara í nokkra klst, þess á milli er ég ýmist með smá blæðingar, blettablæðingar eða engar blæðingar.

Fyrir mig skiptir mig gríðalega miklu máli að geta verið í góðu sambandi við lækni minn og hefur hann algjörlega bjargað mér og hjálpað mér að komast í gegnum þetta allt saman. Barráttu minni er engan vegin lokið en Reykjalundur hefur svo sannarlega hjálpað mér mikið til að geta tekist á við verkjaköstin og að vera andlega sterk til að takast á við sjúkdóminn!


Með kærri kveðju, kona fædd 1979